Μέσα
σε αυτή τη δίνη λιτότητας, που έχει περιέλθει τόσο η Ευρώπη, όσο και η χώρα μας
τα τελευταία δύο χρόνια, το Πανεπιστήμιο –άρρηκτα συνδεδεμένο με την κοινωνία- δεν
κατάφερε να ξεφύγει από αυτή τη νεοφιλελεύθερη επίθεση. Ο γνωστός πια σε όλους
Νόμος Διαμαντοπούλου (την οποία ο ελληνικό λαός άφησε εκτός Βουλής) μεταξύ
άλλων δαιμονοποιεί και καταργεί αντισυνταγματικά το αυτοδιοίκητο και τη
Δημοκρατία στις σχολές, συνδέει το επιστημονικό αντικείμενο με τις επιταγές των
επιχειρήσεων, δημιουργώντας φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό, που δε θα
έχει τη δυνατότητα ούτε να διαπραγματευτεί ούτε να υπογράψει συλλογικές
συμβάσεις και καταργεί το Άσυλο ιδεών και αγώνων. Αποτέλεσμα του Νόμου είναι
και το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης, που απολήγει σε περικοπές συγγραμάτων
κατά το ήμισυ, κλείσιμο και ιδιωτικοποιήσεις των Λεσχών σε όλη την Ελλάδα,
απολύσεις διοικητικού προσωπικού και μελών ΔΕΠ, βάζοντας έτσι σε κίνδυνο την
υποτυπώδη λειτουργία του Πανεπιστημίου. Όσον
αφορά την Σχολή ΝΟΠΕ, βιώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα τα αλλεπάλληλα,
πραξικοπηματικά και μαραθώνια lock
out και τις
σκηνές εκδίωξης των μεταναστών από ασφαλίτες και ένστολους, το πρεζεμπόριο στο
χώρο Ασύλου, που ως μόνα θύματα έχει τους χρήστες/ασθενείς και εντάσσεται σε
ένα εν γένει σχέδιο για την υποβάθμιση της περιοχής και ξεπουλήματός της αλλά
και στοχοποίησης των μεταναστών, ως υπεύθυνων για αυτό.
Η απάντηση του Φοιτητικού Κινήματος και
ειδικότερα της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ως οργανικού κομματιού του, που
αποτυπώθηκε αφενός στο μαζικό κύμα καταλήψεων του Σεπτέμβρη καθώς και στο
στήσιμο πολλών άλλων εστιών αντίστασης και αλληλεγγύης, ήταν ηχηρή, σαφής και
έμπρακτη. Αρθρώθηκε μέσω της συναυλίας αλληλεγγύης προς τους Χαλυβουργούς, την
πρωτοβουλία για την επανοικιοποίηση του Ασύλου, την έμπρακτη στήριξη σε
μετανάστες και άστεγους και τέλος τις προσπάθειες για την δωρεάν διανομή των
περικομμένων συγγραμάτων. Η υπογραφή του
Υπουργού Παιδείας για την απόσυρση του
Νόμου Διαμαντοπούλου (διεξαγωγή Πρυτανικών εκλογών με το παλιό σύστημα) καταγράφει μια πρώτη σημαντική
νίκη. Η μάχη, όμως, συνεχίζεται! Προχωράμε δυναμικά για νίκη στην επαναφορά του
δεύτερου συγγράμματος, για να σπάσει το
πελατειακό δίκτυο των σημειώσεων-Wikipedia,
που μοιράζει η ΔΑΠ, για να ενεργοποιηθούν εκ νέου οι δημοκρατικές διαδικασίες
του Συλλόγου, για ξανακάνουμε το Πανεπιστήμιο χώρο κοινωνικών αγώνων μακριά από
τα πρότυπα της παλαιοπολιτικής αντίληψης , που πρεσβεύει ο παρακμάζων
δικομματισμός στις Σχολές:
Πιο συγκεκριμένα ΔΑΠ και ΠΑΣΠ ,ή αλλίως ΠΑΣΟΚ και
ΝΔ στις σχολές, αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές προωθώντας την
υποκουλτούρα των μπουζουκιών, όπως κάνουν τα τελευταία 20 χρόνια. Η εν λόγω
προωθούμενη απολιτίκ αντίληψη, δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ανάγεται κατά βάση
και πολιτικά στην νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, που εξυπηρετεί την απονέκρωση των
πολιτικών διαδικασιών των Συλλόγων, προς όφελος των κυρίαρχων. Ακόμη πιο
απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερη προέλευση έχει και το προτεινόμενο «Παιδεία 2020»,
που μοιράζει και υποστηρίζει η ΔΑΠ στα Πανεπιστήμια. Τι πιο φυσικό
για την «ανεξάρτητη» ΔΑΠ παρά το να υιοθετεί πλήρως τις παραπάνω προτάσεις του
Αντώνη Σαμαρά και να υποστηρίζει πια το νόμο Διαμαντοπούλου, όπως και ο
Πρόεδρος της ΝΔ.
Όσο για την ΠΑΣΠ , που επιχειρεί να κάνει μικροσυνδικαλισμό πρωινάδικου, δε
μπαίνει καν στη διαδικασία να αρθρώσει πολιτικό λόγο και εμμένει στη γνωστή
λογική του Bansko,του Club και της Μυκόνου. «Στήριξε» μεν τα αγωνιστικά
πλαίσια κατά του Νόμου Διαμαντοπούλου, απουσίαζε δε από τις κινηματικές δράσεις
εναντίον του. Να θυμίσουμε ότι ήταν η πρώτη πολιτική δύναμη, που στήριξε –μέσω
δηλώσεων του Γραμματέα ΠΑΣΠ ΤΕΙ πέρσι- την απομάκρυνση των σχολών Κέντρου από
το Κέντρο (!?) και την μουσειοποίηση της Νομικής.
Ως
Αριστερή Ενότητα θα θέλαμε τις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις σε ένα κοινό
πλαίσιο ανατροπής και αγώνα, όπως επιδιώκουμε και ως Ριζοσπαστική Αριστερά σε
κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Το ΜΑΣ/ΠΚΣ,
όμως, έχει επιλέξει μία γραμμή απομόνωσης και άρνησης διαλόγου, όπως διαφάνηκε
κατά τη διάρκεια των καταλήψεων του Σεπτέμβρη. Φέρει μεγάλη ευθύνη και για την
υποβάθμιση των διαδικασιών ως Γραμματεία
του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου (προκήρυξη Γενικής
Συνέλευσης παρά τη γνώσει των Φοιτητών τον Ιανουάριο). Η δε ΕΑΑΚ έχει προβεί ουκ ολίγες φορές σε μικροπολιτικά
παιχνίδια, ενώ λασπολογεί επανειλημμένως τόσο με τις εμπαθείς και άτοπες
καταγγελίες προς καθηγητές (το αλήστου μνήμης «trivial pursuit» ως προς την ύλη και την εξέταση του
μαθήματος της κ.Γιακωβάκη), όσο και με τις υποσχέσεις-πυροτεχνήματα για την
αναδιανομή του δεύτερου συγγράματος (η εκτύπωση που ευαγγελίζονται στην
βιβλιοθήκη είναι αδύνατη αφού το εκτυπωτικό μηχάνημα λειτουργεί με προπληρωμένη
κάρτα). Εν τέλει, δεν υιοθετούμε το όραμά τους για το Φοιτητικό Κίνημα, καθώς
ουδέποτε δε θα συνομιλούσαμε και συμμαχούσαμε ισοτίμως με την ΠΑΣΠ, όπως έπραξε
η ΕΑΑΚ στις Καταλήψεις του Σεπτέμβρη σε όλες τις Σχολές.
Οι
φοιτητές, τη 16η Μαίου θα πρέπει να αποφύγουν και την επικίνδυνη
παγίδα της Αποχής. Διότι η συμμετοχή τους στην ανάδειξη των συλλογικών
οργάνων του Φοιτητικού Συλλόγου θα είναι η καλύτερη και πιο αποστομωτική
απάντηση σε όλους τους εχθρούς της Δημοκρατίας μέσα στα Πανεπιστήμια. Είτε
αυτοί είναι Καθηγητές-εγκάθετοι του Μνημονίου, που φιλοδοξούν να σταδιοδρομήσουν
στα διορισμένα Συμβούλια Διοίκησης, είτε είναι οι καθεστωτικές ΔΑΠ και ΠΑΣΠ,
που συντηρούν την αποπολιτικοποίηση. Εξάλλου, με το μήνυμα της συμμετοχής στις
Φοιτητικές Εκλογές, απαντάται και ο συντηρούμενος μύθος πως «όλες οι παρατάξεις
έχουν τις ίδιες πρακτικές συνδικαλισμού».
Γιατί καλούμε τους Φοιτητές να στηρίξουν
την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ στις 16 Μαίου;
Επειδή ήμασταν η πρώτη δύναμη στο Σύλλογο, που έθεσε
ζήτημα Νόμου Διαμαντοπούλου, την ώρα που οι υπόλοιποι κάναν παρτάκια!
Επειδή καταφέραμε να τον καταργήσουμε στην πράξη με μαζικές Καταλήψεις και
πορείες και θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι την οριστική του ήττα!
Επειδή η παρουσία μας εγγυάται τη διεξαγωγή μαζικών Γενικών Συνελέυσεων καθώς
και την εκπροσώπηση των φοιτητών στις Γενικές Συνελεύσεις Τμήματος.
Επειδή προτείνουμε την πραγματοποίηση τέτοιων διαδικασιών και σε κεντρικό
συντονιστικό επίπεδο, υποστηρίζοντας την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ.
Επειδή μιλήσαμε πρώτοι για το πρόβλημα των κομμένων συγγραμμάτων και
αγωνιζόμαστε με ρεαλιστικούς όρους για την επίλυσή του.
Επειδή ονειρευόμαστε ένα διαφορετικό, εναλλακτικό μοντέλο τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης και ένα Πανεπιστήμιο ανοιχτό, δημοκρατικό, προοδευτικό!
Επειδή το ποτάμι της ανατροπής , που φούσκωσε στην ελληνική κοινωνία την 6η
Μάη με την άνοδο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, πρέπει να εξαπλωθεί σαν κύμα και
στα Πανεπιστήμια και να σαρώσει το παλιό και σάπιο δικομματικό μοντέλο! Μόνο η
υπερψήφιση της Ριζοσπαστικής και Ενωτικής Αριστεράς των Σχολών, της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ
ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.
ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΔΕ ΓΥΡΝΑΕΙ ΠΙΣΩ!